www.mathildesanting.info

Na een voorbereiding van ruim drie jaar ging de uitvoering op 31 augustus 1997 in premiere in het Amsterdamse Koninklijk Theater Carré. Door het grote decor en ingewikkelde technische effecten was het niet haalbaar met deze productie te reizen. De musical had een cast van 38 personen, ondersteund door 55 technici en een orkest bestaande uit 24 musici. De musical was te zien in Carré tot begin december 1997. Daarna was de productie tot en met april 1998 te zien in het Congresgebouw te Den Haag, waarbij de rol van verbindingsofficier niet meer alleen door Mathilde werd gespeeld, maar ook door Denise Jannah. Tevens werd de rol van Simone Kleinsma overgenomen door Lucie de Lange. Simone scheurde tijdens de repetitieperiode haar kruisbanden en moest geopereerd worden. Daardoor zou ze zo'n zes maanden uit de running zijn. Men heeft Lucie de Lange voor de rol gevraagd, onder andere vanwege haar naamsbekendheid. Frédérique Sluyterman van Loo (de talentvolle vervangster van Simone Kleinsma) werd hiermee gepasseerd. Voor Lucie kwam het aanbod als een verrassing. Het jaar ervoor besloot ze namelijk een punt te zetten achter haar toneelcarrière. Het productieteam heeft alles uit de kast moeten halen om Lucie uiteindelijk te overtuigen.

De musical is geschreven door Koen en Ad van Dijk, die eerder "Cyrano de Bergerac" tot muziektheater bewerkten. Ditmaal dient de speelfilm "A guy named Joe", uit 1943 als uitgangspunt. Destijds een typisch Hollywood-product uit de Tweede Wereldoorlog. Een beetje drakerig, maar in de hedendaagse aanpak is dat niet meer het geval.
Stanley Burleson, ook bekend van "Miss Saigon", speelde de hoofdrol: Joe, een Amerikaanse oorlogsvlieger in WO II die na lang aandringen van zijn vriendin en collega Vera Mann, alias Dorinda, belooft te stoppen met zijn oorlogsvluchten boven het bezette Europa en met haar terug te keren naar Amerika. Maar op zijn laatste vlucht wordt hij neergeschoten.

Mathilde Santing speelde een verschijning, de verbindingsofficier, die Joe op weg naar de hemel tegenhoudt en hem terugzendt naar de aarde om daar als een beschermengel de nog onervaren oorlogsvlieger Ted te begeleiden. En natuurlijk blijkt Ted, gespeeld door Rolf Koster, ook Dorinda te ontmoeten. En hier blijkt Joe dan zijn echte taak te hebben gevonden

Mathilde beschouwde het meedoen met "Joe" als een kijkje in de keuken nemen. Een paar jaar terug had ze het idee dat haar leerperiode voorbij was. Inmiddels weet ze beter. "Ik zie mezelf nog steeds als iemand die in opleiding is. Ik ben hier nog steeds niet uitgeleerd. Hier sta ik tussen allemaal mensen met enorm veel ervaring. Het is voor mij een vreemd territorium. Ik ben er gewoon tussen gesprongen. Ik heb niet de Kleinkunstacademie gedaan. Maar acteren hoef ik ook niet echt. Ik zing alleen. Ik heb geen gesproken tekst. Ik ben heel benieuwd hoe het uit zal pakken. Ik denk wel dat ik het kan en hoop dat ik waar nodig wordt ingeschakeld. Dansen heb ik ook nooit gedaan. Maar ik heb gezegd, als jullie willen dat ik het doe, dan dans ik! Het is een goddelijke rol".
Ze zou ook niet tegen elke musical ja hebben gezegd. "Ik zou geen rol in een bestaande musical willen doen. Juist omdat ik altijd precies heb gedaan wat ik zelf wilde, vind ik het prettig dit te kunnen doen zonder dat iemand anders er eerst met zijn vieze vingers aan heeft gezeten.
Bovendien, het feit dat Mathilde's vader vroeger piloot is geweest, is ook een belangrijke factor geweest de rol van "verbindingsofficier" in de musical aan te nemen.

bron o.a.:
Coos Versteeg, naar een artikel in de Zwolse Courant feb. '97