 |
In
Concert
|
|
Even kort Dames en heren. Welkom in het theater. Eeven kort. Twee dingen. Ten eerste. Is er sprake van een Geheel Nieuw Programma? Ja en nee. We spelen veel vers ingestudeerd werk tijdens deze tournee, we dragen andere kleren, hebben een nieuw lichtplan laten ontwerpen en een ander podiumbeeld bedacht dus ja, het is, volgens theaternormen, een nieuw programma. Alleen noemen wij, musici, het liever een concert. En velen van u, lezers en gasten, voelen zich ook niet zozeer theaterbezoekers als wel concertganger. En menig concertganger wil helemaal geen Geheel Nieuw Programma maar op zijn minst een paar punten van herkenning. Wij willen dat ook. Want wat u kent, dat kunnen wij. Omdat we het vaak gedaan hebben. Daar dringt zich misschien al een volgende vraag bij u op: is dat dan wel leuk, om iets dat je al zo dikwijls gespeeld of gezongen hebt, nog maar weer een keer te doen? Ja, dat blijft leuk, want geen twee uitvoeringen zijn en hetzelfde en trouwens: het kan altijd beter. Soms raak je inderdaad op een lied uitgekeken maar dan doen we zo'n lied ook meteen niet meer, voor kortere of langere tijd of voor eeuwig. Ten tweede. Er is net een nieuwe plaat uit, Breast and brow, die Mathilde samen met pianiste en producer Mimi Izumi Kobayashi heeft opgenomen en het Ensemble als zodanig heeft daar niks mee te maken gehad. Heeft deze tournee, dit concert vanavond, nog wel iets met die plaat van doen? Ja en nee. U krijgt heel wat songs van Breast and brow te horen vanavond en het is zelfs ooit de bedoeling geweest dat Mimi met het Ensemble zou komen meespelen. Dat kon helaas niet doorgaan, maar we hebben de verborgen pianistische talenten van Sebastiaan Koolhoven en Peter Meuris aangesproken en als u vanavond even verbaasd staat als wij in onze oefenruimte, toen we Sebastiaan en Peter voor het eerst hoorden spelen, dan gaat u tevreden naar huis. Wat de nee-kant van de zaak betreft: natuurlijk heeft het Ensemble ook dit materiaal naar zijn eigen hand gezet, zoels het nu eenmaal pleegt te doen. Iets anders kunnen we niet en noch Mathilde noch een van haar musici is geïnteresseerd in het naspelen van plaatversies. Luistert u naar de muziek alsof u ook de liedjes die u al van een plaat kent voor het eerst hoort, dan spelen wij alsof we ze voor het eerst spelen. 'Alsof' is niet het goede woord: elke uitvoering van een song, elke performance, is uniek en eenmalig. Dat had ik al gezegd. Tijd om te stoppen. Veel plezier vanavond. Rolf Hermsen |