Lené te Voortwis basgitaar, contrabas
Ton Snijders toetsen, piano
Dionys Breukers toetsen

_______________________________________________________________
Even: de bedwelmende samenzang van Boeijen & Santing
tekst Bart Beckers

Is wat op papier een zeer interessante affiche lijkt ook in de praktijk een genreoverschrijdende muzikale ervaring die de toeschouwer afwisselend vergast op koude rillingen en overweldigende warmte? Dat was de hamvraag van de FBI-meeting in Etten-Leur. En het antwoord is een volmondig ‘ja’.

“Santing zingt Boeijen”, zo kondigde Mathilde haar samenwerking met Frank bij de start van de avond aan in het interview met Sjors Fröhlich. Deze toer heet de kroniek van een aangekondigde samenwerking te zijn. Santing en Boeijen kennen elkaar al jaren – ze leerden elkaar beter kennen toen gentleman Frank ergens backstage de diva Santing op, het gepaste moment een zakdoek aanbood - hebben een grenzeloos respect voor elkaars talent en willen op de bühne vooral het plezier van samen musiceren overbrengen.
Frank en Mathilde kozen nadrukkelijk niét voor de klassieke duetten-aanpak. Geen voorspelbare afwisseling strofe-refrein onder elkaar dus, maar vooral unisono vertolkte songs, waarmee beide muzikanten zich kwetsbaar en egoloos durfden opstellen. Zoals de breekbare start van de eerste set: samen opkomen en de hartslag van de toeschouwer meteen de hoogte injagen met een slepende versie van ‘Bij Gebrek Aan Beter’. De meeste Boeijen-nummers kennen in deze voorstelling een totale artistieke wedergeboorte. Soms met een hybride vorm van seventies-pop (het broeierige ‘Zonder Warmte’),  dan weer met behulp van soundscapes (het verstilde ‘Woorden’) of een plagerig accordeonlijntje (Wat doet u Hier Meneer’). La Santing en de bard uit Nijmegen hebben zich voor Even trouwens uitstekend omringd: met Ton Snijders op vleugel, Fender Rhodes en toetsen; Lené Te Voortwis op bas en Dionys Breukers op toetsen, accordeon en percussie is er een indrukwekkend maar subtiel palet aan klankkleuren aanwezig waar ten volle gebruik van wordt gemaakt. En dat resulteert in erg verrassende arrangementen die je onderdompelen in haast magische sferen. Die extra in de verf worden gezet door een prachtig lichtontwerp van Frans Schilte.

Frank en Mathilde haalden in Etten-Leur hun zuiverste noten uit de kast om meeslepende nieuwe liedjes als ‘Rond & Rond’, ‘Zorgen’ of het overweldigende ‘Niets Is Groter’ naar eenzame hoogten te zingen. Goed voor een brok in de keel. En dat hun samenwerking resulteert in méér dan een optelsom van beider zangtalent, werd bewezen met een ronduit magistrale versie van ‘Gras’: het op muziek gezette gedicht van Michel Van Der Plas dat Mathilde als troost naar Frank stuurde, na het overlijden van zijn ouders. 

In het Forum na de voorstelling kwamen naast de vele complimenten ook enkele punten van kritiek aan bod vanuit de zaal. “Niemand zingt Boeijen zoals Boeijen, dus is het een beetje heiligschennis dat Mathilde een pareltje als ‘Zeg Me Dat Het Niet Zo Is’ zingt.” Oké, de vertolking van Santing had een andere feel dan de oerversie van Frank, maar dankzij haar engelachtige zang – de ogenschijnlijke moeiteloosheid waarmee deze dame zingt! – bracht ze het lied wel geloofwaardig en pakkend. Of zoals ‘deskundige’ Fons de Poel het verwoordde: “als het al heiligschennis is, is het wel de mooiste heiligschennis…” Dat Mathilde de aartsmoeilijke timing van meneer Boeijen nog niet perfect onder de knie had. Klopt ook, maar geef deze zoetgevooisde grande dame even de tijd en dan komen die details tip-top in orde. Het publiek wil ook graag wat meer interactie zien, zo bleek. “Frank op dansles sturen”, opperde een fan met gevoel voor humor zelfs. 

Ze gaan er de komende dagen hard aan werken, Boeijen & Santing: schaven aan de volgorde van de nummers, het herverdelen van sommige zangpartijen. En ze zullen tot elkaar komen. De magie zal ontstaan. Zodra de toer echt uit de startblokken schiet en de laboratoriumfase achter de rug is, zal de creatieve gemene deler van Boeijen en Santing, de liefde voor de muziek,  de voorzichtigheid die deze avant-première kenmerkte, doen omslaan in vonkende elektriciteit.
_______________________________________________________________