|
Liedjes zijn zwerfpoezen, op zoek naar een stem, een vorm, een dak. Ze geven
kopjes tot ze hun plek krijgen, under a blue roof. We zijn buiten maar binnen: de hemel is ons dak. Dit is een reis door de duisternis, een thriller night waarin de donkere, diepe kanten van de liefde tevoorschijn springen, schijnbaar vanuit het niets. Alles is wat het lijkt te zijn, maar tegelijk zijn tegendeel. Binnen en buiten, man en vrouw, gevaar en bescherming, idealen en ontluistering. Het vuur dat oplaait op zolder... De passie die roet in het eten gooit... De strijd die gestreden wordt, de uitputting... De hoge vlucht en de landing... Of zoals Mathilde het zegt: 'We gaan het over echte dingen hebben, niet meer alleen over mooie dingen.' |