www.mathildesanting.info

Zangeres (42) van de betere song. Kreeg landelijke bekendheid toen ze voor een commercial van een verzekeringsmaatschappij het onverbeterbaar geachte Beautiful people pardoes de hitlijsten inzong. Deze week gaat ze tête-à-tête met Astrid Joosten in Oog in Oog.

Je zit dit jaar twintig jaar in het vak. Gefeliciteerd. Gaat dat nog gevierd worden?
Dank je wel. En nee, er vinden geen festiviteiten plaats. Maar ik ben al langer aan het zingen dan twintig jaar. Op mijn vijfde wilde ik al naar zangles, dat kon toen nog niet. Ik moest wachten tot ik elf was. Later heb ik me bekwaamd in het nazingen van van platen. Als tijdverdrijf probeerde ik nummers van Julie Andrews, Ella Fitzgerald en The Anita Kerr Singers precies te kopiëren.
In al die jaren nooit een liedje zelf geschreven?
Op m'n tweede album staan nummers van mezelf. Maar toegegeven, ik doe het niet graag. Zeventig tot tachtig procent van alle liedjes is puur slecht, en ik heb niet de ambitie om er daar nog een paar aan toe te voegen. Op m'n laatste cd staat mijn naam ook achter een paar nummers, omdat ik er aan heb meegeschreven, een bescheiden bijdrage.
Hoe zit dat eigenlijk met rechten als je altijd nummers van anderen uitbrengt?
Het copywright is natuurlijk niet van mij, de royalty's wel. Ik ben de eigenaar van wat ik heb opgenomen. Masterowner heet zoiets. De platenmaatschappij kan bijvoorbeeld niet buiten mij om een compilatie-cd uitbrengen. Iets wat veel muzikanten overkomt als ze naar een andere platenmaatschappij overstappen, dat gebeurt mij dus niet.
Die laatste cd 'New Amsterdam', verkoopt die nog een beetje?
Redelijk. Er zijn er zo'n 12.000 van verkocht. Hij is nog niet zo lang uit, dus dat trekt misschien nog wel bij. Normaliter verkoop ik ongeveer 25.000 exemplaren per album. Binnenkort komt die cd op superaudio uit. Een nieuw audiosysteem vergelijkbaar met het geluid van dvd. Die nieuwe techniek wordt 5.1 genoemd. Stereo is al mooi, maar dat blijft toch links en rechts. Met dit nieuwe systeem krijg je het gevoel dat je er middenin staat. Waanzinnig mooi klinkt dat. Een live-concert op tv is zwaar inferieur. Nu met die nieuwe techniek wordt zelfs dat fantastisch. Het aanbod van die superaudio-cd's is nog beperkt. Tubular Bells van Mike Oldfield, dat soort dingen. Maar als het aanslaat, en daar geloof ik wel in, komen er meer platen uit op superaudio-cd. Ik heb al zo'n speler besteld.
Ahum. De zangeres met een Sony-platencontract zit nu Sony-producten te promoten?
Bij mijn eigen platenmaatschappij weten ze niet eens hoe fantastisch het is, dat heb ik ze moeten vertellen. Want het is echt weergaloos wat je hoort. Het is het celluloid onder de muziekdragers. Alsof je altijd zwartwitfoto's hebt bekeken en nu opeens een kleurenfoto ziet. Dit is echt de nieuwe standaard. Nu maar hopen dat er één format komt, en niet zoals bij video meerdere systemen waarvan de slechtste uiteindelijk overwint.
MP3 en cd's branden. Wat vind je daarvan?
Slechte zaak natuurlijk. Ook al is het voor thuisgebruik. Koop toch gewoon die cd! Ik ben het wel met je eens dat cd's in Nederland al jaren veel te duur zijn. Het is ook wel muzikanten eigen om zich niet te druk om dingen als royalty's te maken. Het zijn doorgaans naïeve mensen die maar aan een ding denken: muziekmaken. Voor andere zaken zijn ze niet gehaaid genoeg.
Afgelopen december zat je tournee er op. Wat ben je nu aan het doen?
Even niks. Eindelijk. Vakantie. Rust. Nu ja, dat is ook betrekkelijk, want ik ben altijd met zingen bezig. In 2003 wil ik een theatertournee doen met louter Nederlandstalige nummers. Daar ben ik nu liedjes voor aan het uitzoeken.
Iets vanThé Lau?
Nou, in die hoek ben ik wel aan het zoeken. Blauw van The Scene is inderdaad een mooie plaat. Ik ben ook naar dingen van Gé Reijnders en Theo Nijland aan het luisteren.
Zing je nog steeds veel buiten?
Ja, liever buiten dan binnen. Elke straat klinkt weer anders. Zingen op de Amsterdamse grachten is speciaal vanwege het water en de oude huizen. De zaal met de allermooiste akoestiek van Nederland? Even denken... het Vondelpark.
Ik ben ooit naar een concert van je geweest in Carré. Het zinnetje 'what's so good about goodbye' is me altijd bijgebleven.
Wat leuk. Die regel komt uit een prachtig nummer van Smokey Robinson. Echt een lekker zwartwit Smokey-nummer... (en vervolgens begint Mathilde te zingen).
Mooi hoor! Dank je wel. 'De Leeuwerik van Amstelveen' is slechts een van je bijnamen. Reageer eens op een paar andere: Mother Spice?
Die naam heb ik zelf bedacht. Gewoon omdat ik die Spice Girls zo'n uniek bandje vond. Het was de eerste meidengroep met een donker meisje. Het was ook een van de eerste meidenbands die hun zaakjes financieel goed geregeld hadden. Ze deelden mee inde royalty's en de merchandising. Dat girl power sprak me wel aan. En die liedjes vond ik ook aardig. Het was natuurlijk wel gladgeproduceerde Engelse hitfabriekmuziek, maar ook die muziek kan best aardig zijn. Kijk maar naar Robbie Williams.
Stijfkopje?
Dat is ontstaan toen ik dat korte superblonde haar met dat kuifje had. Oké, het had ook wel iets met m'n karakter te maken. Ik ben een moeilijk mens. Ik kan hard uit de hoek komen, ben slecht van vertrouwen en vraag veel van mijn mensen. Zingen is voor mij geen spelletje. Vanaf m'n eerste plaat wist ik al: zo wil ik het, het moet op mijn manier en anders maar niet. Tja, dan krijg je al snel zo'n reputatie.
Ga je nog wat zingen voor Astrid?
Ik denk het wel. Misschien doe ik iets a capella. Of zal ik zingend antwoord geven op al haar vragen? Ja, misschien doe ik dat wel. Weer eens wat anders.