Story nummer 32, 15 augustus 2006

tekst Karin Riethoven
foto's Edwin Smulders
_______________________________________________



Straks vecht mijn 
geliefde in een oorlog



Voor Mathilde Santing zijn het spannende dagen. Elk moment dat de musicalster vrij is, luistert ze naar het nieuws over Israël. Niet alleen woont haar minnaar daar, de kans is groot dat hij door het leger wordt opgeroepen om mee te vechten in de oorlog in Libanon...


De repetities van de musical The Wiz zijn in volle gang. De première is immers al over een paar weken. Maar toch kan Mathilde Santing niet anders dan af en toe haar aandacht verleggen naar het nieuws. Met meer dan normale interesse volgt ze namelijk de gebeurtenissen in Israël en Libanon. 'Mijn vriend Zed Bakar woont in Tel Aviv,' zegt ze bezorgd. 'En ik weet uit eigen ervaring hoe het is om daar te zitten terwijl er zo veel geweld is. Vlak voordat de repetities voor The Wiz begonnen, was ik bij Zed op vakantie. Het was heerlijk, totdat Zed thuis kwam met het bericht dat er twee soldaten ontvoerd waren. Toen verwachtte hij al problemen, en die kwamen er. Het was zelfs zo erg dat hij me verbood om naar openbare gelegenheden als het strand en de markt te gaan. Ik was daar volgens hem niet langer veilig. En dat is een heel vreemde gewaarwording. Vooral toen er raketaanvallen op Haifa waren. Dat is slechts een uur rijden van de plek waar ik toen was. Uiteindelijk kon ik Israël op tijd verlaten, maar mijn vriend is daar nog. Zed heeft daar zijn familie, werk en vrienden en wilde niet met mij terug naar Nederland. Sterker nog, hij kan zelfs worden opgeroepen om het leger in te gaan. Als er een officiële oorlogsverklaring komt, moet iedere Israëlische man zich bij het leger melden. Mijn Zed dus ook. Hij heeft daar ook geen problemen mee. Hij wil zich graag voor zijn land inzetten. Dat is zo in die cultuur verweven. Maar ik hoop dat het niet zover komt.'

Veel mensen in Mathilde's omgeving dachten dat de zangeres alweer geruime tijd vrijgezel was. 'Dat komt omdat Zed een paar jaar bij mij in Nederland heeft gewoond', zegt ze. 'Het was toen altijd een moeizame relatie. Om die reden hebben we ook nooit echt samengewoond. We hadden ieder onze eigen woning. Maar Zed heeft hier nooit echt kunnen wennen. Ik weet nog dat we een van onze eerste aanvaringen hadden. Ik speelde in een voorstelling mee en na afloop rijdt de cast altijd in een bus terug. Maar omdat we in de file kwamen, zou ik veel te laat thuis komen. Ik had bij Zed afgesproken en kon hem niet bereiken omdat de batterij van mijn telefoon leeg was. En omdat de rest van mijn collega's lag te slapen wilde ik geen andere telefoon lenen. Toen ik veel later dan gepland bij Zed aankwam, was hij woedend. Hij dacht dat er iets met de bus was gebeurd. In Israël houdt iedereen daar namelijk elke dag rekening mee. Zeker als die bus niet op tijd is. Hij was dus meer uit onmacht kwaad; gewoon bang dat er iets met me was gebeurd.'
In Nederland wordt Mathilde Santing een van de beste zangeressen genoemd. Eèn keer eerder stond ze in een andere musical. Dat was in 1997, toen ze de hoofdrol in Joe, de musical mocht spelen. En nu speelt ze in The Wiz. 'Ik heb net als iedereen auditie gedaan, maar wel met het idee om deze rol niet in mijn eentje te spelen. Ik zou een alternate krijgen. Dat is iemand met wie je de rol deelt.Ik dacht dat ik daar geen tijd voor zou hebben. Ik toer immers ook met Frank Boeijen door het land (noot webmaster: tour reeds afgelopen). Maar naarmate de tijd verstreek kreeg ik steeds meer zin in deze musical, en had ik mijn zinnen gezet op de première. Inmiddels ben ik zo enthousiast dat ik de rol voorlopig in mijn eentje speel, en dat er over een tijdje iemand bij komt die mij kan vervangen. En dat betekent dus ook dat ik straks in het Utrechtse Beatrixtheater de première mag spelen.'
Mathilde zou het fantastisch vinden als haar vriend Zed daarbij aanwezig kan zijn. 'Daar is nu nog niets van te zeggen. Ten eerste heeft hij daar natuurlijk zijn baan bij de televisie, en stel dat het echt oorlog wordt, zie of hoor ik hem langere tijd niet. Maar ik hoop dat dat niet gaat gebeuren...'