Quote  
nummer 7,  juli 2004 

tekst Binnert de Beaufort 
foto Morad Bouchakour
______________________




De
opleukers

Ze zijn de vrolijke noot in economisch bittere tijden. 
Vier artiesten over de glamour en horror van het schnabbelcircuit.

(De andere drie artiesten uit dit artikel zijn: Hans Klok, Tonny Eyk & Irma Lohman)

Iets dieps
Met een liedje en een dansje doorbreken honderden Nederlandse artiesten de bedrukte stemming in het door economisch barre tijden geplaagde bedrijfsleven. Karin Bloemen is een van de meest gevraagde. De zangeres en cabaretière is vooral sterk op gala's voor het goede doel. Ze slooft zich uit met op maat gesneden teksten; geen vergezochte dijen kletsers zoals die op menig corporaal huwelijk door het bruidspersoneel in elkaar gefrutseld worden, maar grappen om te lachen. Voor het betere gooi- en smijtwerk neme men types als Dries Roelvink en Arie Passchier, zanger van de bescheiden hit Kleine Vogel.

Zangeres Mathilde Santing geldt als hun tegenhanger; zij draaft op als 'iets dieps' gewenst is. Haar lied Inspiratie heeft menig bedrijf het licht aan het eind van de tunnel doen zien. Over haar vak wil ze even iets rechtzetten: 'Ik zie mezelf niet als entertainer maar als kunstenares. Mensen zeggen wel eens: "Jij schrijft toch niet eens je eigen muziek?" Alsof ik een of ander doorsnee coverzangeresje ben. Inderdaad: ik schrijf niet mijn eigen muziek, maar ik zing ook geen covers. Ik in-ter-pre-teer een lied, geef het een bepaalde emotie mee.'
Dat die emotie niet overal goed gedijt, bewees een bedrijfsfeestje van een Noord-Hollandse BMW-dealer. Haar gevoelige subtiliteiten bleken ondergeschikt aan het sterke verhaal. 'Ik had met de opdrachtgever afgesproken dat ik ballads zou zingen. Ter plekke besloot ik deze verstilde nummers niet te zingen, omdat de mensen met hun rug naar mij en mijn muzikanten toegekeerd stonden en gewoon bleven doorpraten. Dan wordt ik echt giftig. Ik ben geen muzikaal behang. Als je zo zacht speelt als wij, zijn sommige dingen fysiek niet mogelijk. Het is af en toe schandalig hoe ze met je omgaan. Het lijkt wel of musici dichter bij obers staan dan bij kunstenaars. Zo heb ik eens meegemaakt dat ik mij moest omkleden in een onverwarmde gang.'
Gelukkig is haar publiek meestal van 'hoog niveau', zoals de raad van bestuur van ABN Amro of ING. 'De ervaring leert: hoe beschaafder de mensen, des te beter hun omgang met de kunstenares.' Zij houdt van intieme feestjes: 'Je kunt dan een fantastische sfeer neerzetten. Mijn begeleiding bestaat uit supergoede musici: een pianist, een accordeonist en een bassist. We hebben bewust geen drummer. Het aanvangsniveau van het geluid wordt er meteen zo hard door.' De magie van een avondje Santing wordt deels gecreëerd door haar bijna manische perfectionisme, dat altijd zorg draagt voor een perfect geluid. Soms helpt de omgeving ook een handje. 'Ik heb een keer bij een besloten dineetje in het Mauritshuis opgetreden. Voor het optreden moest ik wachten in een belendend zaaltje. Ik keek achter mij en daar hing Het Melkmeisje van Johannes Vermeer. Dat was wel heel bijzonder.'
Santing treedt zo'n tien keer per jaar op besloten (bedrijfs)feesten op en vraagt zesduizend euro per optreden. Ze beschouwt zichzelf als de opvolgster van de Nederlandse jazz-diva Rita Reys en met zo'n allure wil je natuurlijk van geen schnabbel weten. 'Als je lekker gevreeën hebt, zeg je ook niet: wat hebben we lekker gevoosd.'