|
(De andere drie
artiesten
uit dit artikel zijn:
Hans Klok, Tonny Eyk & Irma Lohman)
Iets
dieps
Met een liedje
en een dansje doorbreken
honderden Nederlandse artiesten de bedrukte
stemming in het door economisch barre tijden geplaagde bedrijfsleven. Karin Bloemen is een
van de meest gevraagde. De zangeres en
cabaretière is vooral sterk op gala's voor het goede doel. Ze slooft zich uit met op maat
gesneden teksten; geen vergezochte dijen
kletsers zoals die op menig corporaal huwelijk
door het bruidspersoneel in elkaar gefrutseld
worden, maar grappen om te lachen. Voor het
betere gooi- en smijtwerk neme men types als
Dries Roelvink en Arie Passchier, zanger van de
bescheiden hit Kleine Vogel.
Zangeres Mathilde Santing geldt als hun tegenhanger; zij draaft op als 'iets
dieps' gewenst is. Haar lied Inspiratie heeft menig bedrijf het licht aan
het eind van de tunnel doen zien. Over haar vak wil ze even iets rechtzetten:
'Ik zie mezelf niet als entertainer maar als kunstenares. Mensen zeggen wel
eens: "Jij schrijft toch niet eens je eigen muziek?" Alsof ik een of
ander doorsnee coverzangeresje ben. Inderdaad: ik schrijf niet mijn eigen
muziek, maar ik zing ook geen covers. Ik in-ter-pre-teer een lied, geef het een
bepaalde emotie mee.'
Dat die emotie niet overal goed gedijt, bewees een bedrijfsfeestje van een
Noord-Hollandse BMW-dealer. Haar gevoelige subtiliteiten bleken ondergeschikt
aan het sterke verhaal. 'Ik had met de opdrachtgever afgesproken dat ik ballads
zou zingen. Ter plekke besloot ik deze verstilde nummers niet te zingen, omdat
de mensen met hun rug naar mij en mijn muzikanten toegekeerd stonden en gewoon
bleven doorpraten. Dan wordt ik echt giftig. Ik ben geen muzikaal behang. Als je
zo zacht speelt als wij, zijn sommige dingen fysiek niet mogelijk. Het is af en
toe schandalig hoe ze met je omgaan. Het lijkt wel of musici dichter bij obers
staan dan bij kunstenaars. Zo heb ik eens meegemaakt dat ik mij moest omkleden
in een onverwarmde gang.'
Gelukkig is haar publiek meestal van 'hoog niveau', zoals de raad van bestuur
van ABN Amro of ING. 'De ervaring leert: hoe beschaafder de mensen, des te beter
hun omgang met de kunstenares.' Zij houdt van intieme feestjes: 'Je kunt dan een
fantastische sfeer neerzetten. Mijn begeleiding bestaat uit supergoede musici:
een pianist, een accordeonist en een bassist. We hebben bewust geen drummer. Het
aanvangsniveau van het geluid wordt er meteen zo hard door.' De magie van een
avondje Santing wordt deels gecreëerd door haar bijna manische perfectionisme,
dat altijd zorg draagt voor een perfect geluid. Soms helpt de omgeving ook een
handje. 'Ik heb een keer bij een besloten dineetje in het Mauritshuis
opgetreden. Voor het optreden moest ik wachten in een belendend zaaltje. Ik keek
achter mij en daar hing Het Melkmeisje van Johannes Vermeer. Dat was wel heel
bijzonder.'
Santing treedt zo'n tien keer per jaar op besloten (bedrijfs)feesten op en
vraagt zesduizend euro per optreden. Ze beschouwt zichzelf als de opvolgster van
de Nederlandse jazz-diva Rita Reys en met zo'n allure wil je natuurlijk van geen
schnabbel weten. 'Als je lekker gevreeën hebt, zeg je ook niet: wat hebben we
lekker gevoosd.'
|