Wilt u me even bellen. Ik heb een vraag over het Playboy-aanbod. Groet, Hans van der Beek, Parool.

Beste Hans, vragen staat vrij. Ik zit in Tel Aviv. ***Hotel, 00972-***. XMathilde.

Schikt het als ik nu bel, of beter morgenochtend? Groet, Hans, Parool.
Oh, ik dacht dat je van de Playboy was, want die hebben ook gebeld natuurlijk. Ik praat alleen met serieuze kranten als die mijn nieuwe cd hebben gerencenceerd. En ik heb hem nog niet gezien. XMathilde.

Ik zoek het uit en bel morgenvroeg. Groet, Hans.

Ok. :-O M.
...
Bent u nu te storen?
Yep.
Goedemorgen, mevrouw Santing. Ik ben even bij de kunstredactie geweest en het klopt, ben ik bang. Die recensie komt er niet. Maar we kunnen de cd natuurlijk wel in de rubriek noemen: 'Under your charms', mensen kóóp die plaat.
"Nee, lieverd, zo werkt dat niet. Ik heb een fantastische cd gemaakt en alleen de serieuze kranten die mijn cd hebben gerecenseerd krijgen een interview."

Ook niet als we melden dat u vanaf augustus te zien bent als de witte heks Glinda in de musical The Wiz?
"Nee, nee, nee. Ik maak al 25 jaar platen en dit is de beste die ik tot nu toe heb gemaakt. En dan is het gewoon belachelijk dat die plaat niet wordt gerecenseerd. Het is echt een klap in mijn gezicht."

Maar ik wil alleen maar even weten wat het moet kosten om voor Aldus uit de kleren te gaan.
"Hans, geen commentaar."

Jammer.
"Ben je van de kunstredactie?"

Nee, daar heb ik vanochtend alleen even nagevraagd over die recensie.
"Nou, je bent niet de enige die bij zijn kunstredactie is gaan navragen. Een hoop kranten willen een interview met me, maar ik zeg: no way. Niemand krijgt een interview als ik niet serieus word genomen."