|
Je
komt elkaar tegen en wordt elkaars beste vriendin en dan
wordt de één ineens een Bekende Nederlander.
Acht vrouwen vertellen hoe dat hun vriendschap
(juist niet) veranderde.
(De andere zes vrouwen
uit dit artikel zijn:
Leontine Borsato & Astrid van den Bosch, Nance Coolen & Barbara Dickhoff,
Minoesch Jorissen & Mariëlle van Büchem)
Zangeres
Mathilde Santing (45) is
al meer dan twintig jaar een begrip in de Nederlandse muziekwereld. Ze ontving
in 2002 alweer haar derde Edison. Dit najaar maakt de zangeres onder de titel In
één adem een korte tournee met het Nederlands Fluitorkest.
Dia Huizinga (49) is
dichteres en schrijfster. Momenteel werkt ze aan een roman.
Was je al bekend toen
jullie elkaar voor het eerst zagen?
Mathilde: "Nee,
vlak nadat Dia en ik elkaar hadden leren kennen, had ik mijn eerste
televisieoptreden. Kort daarop kwam mijn eerste album uit. Vanaf die tijd werd
ik dus ook herkend."
Hoe vond je het dat
Mathilde werd herkend?
Dia: "Ik
merkte dat nooit zo. We liepen niet samen over straat denk ik, haha. Maar even
serieus, Mathilde houdt niet zo van die bekendheid, dus als zij er al niet op
let, dan doe ik dat al helemaal niet. Wat ik wel merk, is dat mensen vaak denken
dat ze zomaar, zonder er rekening mee te houden dat Mathilde met andere zaken
bezig is, iets tegen haar kunnen zeggen. Of zich met haar carrière of keuzes
kunnen bemoeien."
Mathilde: "Ik vind de term 'Bekende Nederlander' ook bijna
beledigend. Tegenwoordig zijn mensen soms bekend om het bekend zijn, niet om hun
talent. Als je een paar minuten op televisie bent geweest, ben je al
beroemd."
Dia: "Dat doet soms wel een beetje afbreuk aan de mensen die
werkelijk wat presteren. Mathilde zingt, en dat maakt dat mensen haar kennen.
Dat ze daardoor bekend is, vind ik voor haar niet altijd prettig. Mathilde had
nooit iets van: 'Ik word herkend, dus ik leef'. Nee, zij wil eigenlijk alleen
maar zingen."
Mathilde: "We hadden toen ook alter ego's verzonnen. Ik was Fred,
het tweelingzusje van Mathilde, en Dia was Dirk. Soms geloofden mensen het ook
echt. Dan zei iemand: 'Goh, jij lijkt precies op Mathilde Santing'. Maar dan zei
ik: 'Nee, dat is mijn zus, laten we haar er aljeblieft buiten laten.'"
Jullie hebben elkaar
ontmoet in een vrouwencafé, hadden jullie een relatie?
Dia: "Nee, we
hebben nooit een relatie gehad. En het vrouwencafé is geen lesbisch café. Daar
gingen we niet naartoe. We zaten gewoon in het vrouwencafé te praten over
feminisme, eigenlijk lachten we over het feminisme."
Zien jullie elkaar veel?
Dia: "Mathilde heeft het vaak
langere tijd achter elkaar erg druk, dan zien we elkaar minder. Maar we hebben
wél veel contact."
Mathilde: "Helemaal nieuw voor ons is msn. Via de computer met
elkaar chatten, zoals dat heet. Dan zitten we te brullen van het lachen."
Dia: "Heel grappig is dat Mathilde mijn teksten altijd goed
begrijpt. Iemand anders zou kunnen denken dat ik iets vreselijks zeg, maar zij
snapt het meteen."
Wat is er zo bijzonder aan Dia?
Mathilde: "Dia is sociaal zó begaafd. Ze reageert leuk
op mensen, is geïnteresseerd, ze kan met iedereen praten. En we lachen heel erg
veel. Als we down zijn, kunnen we elkaar altijd opvrolijken. Dia is altijd een
leuk iemand om mensen aan voor te stellen. Of om mee te nemen naar de band of
zo. Als ik bij Dia ben, voel ik me volledig geaccepteerd in die beroemdheid. Ze
maakt het niet minder dan het is. Ik mag erover mopperen, en ik hoef het niet
kleiner te maken. Het wordt me gegund. Ze gelóóft ook dat ik het beroemd zijn
niet zo belangrijk vind. Voor haar ben ik gewoon Mathilde."
Wat vind jij zo bijzonder aan Mathilde?
Dia: "Mathilde heeft een heel bijzondere manier van
denken. Ze weet me altijd iets te vertellen wat ik niet weet. Ik hou van haar
geest. Soms denk ik: waar haalt ze het vandaan? Ook ben ik ontzettend trots op
haar werk. Het geeft me echt een goed gevoel dat ik haar ken. Dat is denk ik
echte vriendschap!"
|