|
Living |
|
|
Living |
|
Hoe gaat het met je? Fantastisch. Ik heb net een nieuwe cd gemaakt met mijn band The New Traditions. Een soul- en country-geluid. Heerlijk. Verder ben ik een paar maanden geleden aangesteld als zangdocente lichte muziek aan het conservatorium in Arnhem en daar ben ik enorm trots op. En ik sta vanaf 26 januari met Frank Boeijen een dikke drie maanden in de theaters met het programma 'Even'. Frank Boeijen...? Ten eerste houd ik van zijn muziek. Frank is echt een dichter. Verder is het een erg leuk mens. Een sfeermaker, altijd pret. En hij is een enorme flirt. Hij flirtte al met me toen ik nog uitsluitend met vrouwen was. Trekt hij zich niets van aan. Hij is in de loop der jaren een goede vriend geworden en ik verheug me erg op de komende maanden. Wat was je voor meisje? Een dik en verlegen type. Dwars ook. Ik speelde in de bands van mijn broers en dat vond ik heerlijk. Het samenspel met anderen dat vind ik, ook nu nog, het leukste om te doen. Toen ik heel klein was, vroeg mijn moeder me wel eens om een riedeltje te zingen. Dan stampte ik boos naar boven, ik wilde toen al geen circuspaard zijn. 'The queen of covers'; geuzennaam of belediging? Geen van beiden, maar als ik mag kiezen dan vind ik 'God-mother of Easy-tunes' een leukere bijnaam. Het zegt ook meer over mijn muzikale uitgangspunten. Voor mijn gevoel zing ik geen covers, maar alleen heel mooie songs. En ik houd van bands, een gezamenlijke sound. Velen dienden zich aan om muziek voor me te schrijven. En ik heb het zelf ook geprobeerd. Maar mijn talent voor het schrijven is niet genoeg voor wat ik wil zingen. Toen Mathilde jong was wilde ze... ...eerst boerin worden, maar dat was voor mijn moeder, een boerendochter. Later werd het stewardess, maar dat was voor mijn vader, die was piloot. Voor mezelf heb ik altijd willen zingen. Maar ik had geen flauw benul in wat voor vorm. Dat is me komen aanwaaien. Nooit gedroomd van spotlights? Nee, nooit. Hoewel ik op zeer jonge leeftijd, ik was toen een jaar of vier, mijzelf al wel op een podium zag staan. Maar op de een of andere manier stond dat beeld los van beroemd worden, of in de spotlights staan. Zo vind ik het nu bijvoorbeeld nog steeds heerlijk om in Carré op te treden. Je voelt die schelp van mensen wel om je heen, maar je ziet ze niet. Wat is het hoogtepunt uit je carrière? Toen ik op een avond de stem van Randy Newman op mijn voice mail aantrof die zei dat ik zijn liedjes zong zoals ze behoren te klinken. Ik respecteer Randy Newman enorm, en dan zo'n compliment. Wow! Ben je jaloers? Jazeker. Ik ben stervensjaloers op Robbie Williams. Die man krijgt zoveel mooie kansen om te zingen met de meest fantastische orkesten. Dat stemt mij uiterst afgunstig. Heb je zondes begaan? Oh ja, zoveel. En van de meesten heb ik heen spijt. Maar ik ga ze niet allemaal noemen hoor. Een terugkerende is dat ik heel onaardig kan zijn, op het botte af. Maar diegenen die mij begrijpen, weten dat het altijd om de muziek gaat. Wat is het meest aantrekkelijke aan Mathilde? Haar teamspirit, haar vertrouwen en haar zonnige inslag. En het minst aantrekkelijk? De keerzijde van die medaille: wantrouwen. Ik kan heel achterdochtig zijn. Maar... it served me well and now it's free to go... Mannen of vrouwen? Allebei. Ik grap wel eens dat ik ze niet uit elkaar kan houden. Elk mens heeft een andere dimensie waarop ik reageer. Maar zeker in relaties zijn het aan het einde van de dag toch dezelfde dingen waarover ik ruzie maak, waarom ik huil of lach. De gender heeft daar geen invloed op. |
|
|
|
