www.mathildesanting.info

'To others, to one' heet de nieuwe plaat van Matilde Santing en we kunnen er kort over zijn: hij is geweldig. Zorgvuldig gekozen songs, in een sfeervolle uitvoering. Zoals we dat eigenlijk van Matilde gewend zijn. Toch staat er ook een nummer op, dat de zangeres normaal gesproken nooit zou hebben geselecteerd...

Je klinkt vrij relaxed op 'To others, to one'. Hoe komt dat, denk je?
'Vooral door John Tilly. Ik werkte voor het eerst met hem, maar weet nu eigenlijk al dat ik voorlopig geen andere producer nodig heb. Die man is fantastisch. Hij verdient 't om veel groter te zijn in Nederland dan hij is. Hij heeft trouwens ook nauw samengewerkt met Total Touch.'

Was je misschien ook relaxed, omdat je niet op je horloge en de - dure - studio-uren hoefde te letten?
'In de studio moet je dus altijd op je horloge letten! Ik heb met mijn platenmaatschappij niet een artiestenover-
eenkomst, maar een licentiedeal. Dat geeft mij een grote artistieke vrijheid, maar daar betaal ik wel degelijk voor: m'n platen leveren mij in de regel geen geld op. Ik moet er eerst zo'n 25.000 verkopen, voordat ik iets ga verdienen. Dat haal ik doorgaans nét. Ik ben nu trouwens ook weer over m'n budget gegaan, vandaar dat de opdracht van Interpolis heel goed van pas kwam...'

Denk je dat je met de komst van John Tilly nu het perfecte team compleet hebt?
'Dat gevoel heb ik, ja. John heeft heel veel ervaring en kan precies de dingen, die ikzelf niet kan. Terwijl ik op mijn beurt weer dingen kan, die hij niet kan. En hetzelfde geldt eigenlijk voor Sebastiaan Koolhoven, m'n vaste arrangeur: we vormen een ideaal driehoekje. Heel prettig! Ik zit me nu alweer te verheugen op de volgende plaat met die jongens. 'To others, to one' heeft mij de ogen geopend: ik wist niet dat cd's maken zo verschrikkelijk leuk kon zijn.'

Werken met mensen, waar je persoonlijk heel goed mee kan opschieten, is essentieel voor je?
'Misschien niet essentieel, wel heel prettig. We hebben zo gelachen! Soms kwam ik echt met een moegelachen buik thuis... Die Sebastiaan is zo'n grappige vogel. Tja, het één is min of meer een logisch gevolg op 't andere: als het goed gaat, dan is er ook tijd om te lachen. En het ging dus gewoon geweldig.'

Ga jij pas speuren als er een nieuw album gepland staat of ben jij tussen de bedrijven door voortdurend op zoek naar goeie liedjes?
Mijn 'Goeie-Liedjes-Alarm' staat eigenlijk altijd aan. Om 't zo maar eens te zeggen. En ik weet meestal meteen of een liedje geschikt voor mij is of niet. Tegenwoordig moet ik er wel echt naar op zoek. Op de radio worden er weinig interessante dingen gedraaid. Maar ik weet onderhand wel in welke hoek ik moet zoeken. Ik denk, dat ik in het zogeheten standard-materiaal zo'n beetje alles al heb gehad. De kleine juweeltjes, die er in dat verband nog bestaan, zijn vaak al door anderen gedaan. Door Frank. Of door Ella. Die zijn ooit in dezelfde hoek aan het speuren geweest. Gelukkig verander je zelf ook: je kan plotseling met heel andere oren naar een nummer gaan luisteren of iets willen zingen, omdat je 't zelf opeens ook zo voelt. Songs, die ik in een eerder stadium al aan me voorbij had laten gaan.'

Je had 't eerder al over Interpolis. Voor de nieuwe
commercial van dat bedrijf heb je een 90-seconden
versie opgenomen van 'Wonderful Life' en dat nummer
staat nu in z'n geheel op je nieuwe plaat. Had 't ook je
album gehaald, als Interpolis niet bij je op de stoep had
gestaan?
'Nee. Dat nummer had ik normaal gesproken nooit gekozen. Interpolis belde in een heel laat stadium. Ze zaten met een mislukte campagne: het filmpje was klaar, maar de muziek was afgekeurd. Ze belden mij op een moment, dat de plaat al praktisch klaar was. We hadden alleen nog het onbestemde gevoel, dat er iets aan ontbrak: een simpel gitaarnummer of zo. 'Nou', dachten wij nog, 'die lui weten wat een goeie timing is...'
We hebben zelf een aantal suggesties aangeleverd, evenals de mensen van het reclamebureau. Uiteindelijk hebben we demo's gemaakt van vijf nummers, waaronder ook 'Wonderful Life', een voorstel overigens van het reclamebureau. Het was snel duidelijk. 'Wonderful Life' sprong eruit. Er was magic. Na verloop van tijd begreep ik, dat ze 't ook heel graag op mijn nieuwe plaat wilden hebben en toen heb ik gezegd, dat ik de complete versie absoluut met John en m'n vaste team wilde opnemen. Zodat 't ook zou passen binnen de structuur van m'n album. En het staat er nu dus op, zoals wij 't wilden.'