Het is de liefde voor de muziek die Frank Boeijen en Mathilde Santing in eerste instantie samenbracht, jaren geleden. Daaruit ontstond vriendschap en respect. 
En nu dus ook een gezamenlijk theaterprogramma getiteld ‘Even’, waarmee ze vanaf januari 2006 door Nederland en Vlaanderen touren. Ze vullen elkaar op een podium dan ook perfect aan: het diepe, warme geluid van Frank en de intense stem van Mathilde vormen een zeldzaam gelukkig huwelijk. Bovendien hebben ze een gezamenlijk verhaal te vertellen: over dromen, verlangens, idealen, liefde, vrijheid. Hoogste tijd dus voor een close-up van La Santing.

De ontdekking
De liefde voor muziek kreeg Mathilde Santing al op jonge leeftijd ingelepeld. Ze was amper vijf jaar oud toen ze haar eerste muziekles kreeg van mevrouw Zwart. Enkele jaren later mocht ze – na gitaarles, pianoles en blokfluitles - ook op zangles. De kleine Mathilde werd echter afgewezen op de muziekschool. Ze was er ziek van. Mààr: dat betekende eigenlijk haar redding, ze mocht dan op privé-les bij een lieve en kundige lerares die haar alles leerde wat ze met haar stem kon. Van klassiek tot jazz, musical en improvisatie. Haar eerste professionele stappen zette ze als zangeres van ‘cocktailliedjes’, waarbij ze zichzelf begeleidde met een Elka, een synthesizer met ritmebox met een heel typisch geluid. Zo trad ze in 1981 ook op in het tv-programma van Sonja Barend en dat betekende de doorbraak. Meer dan twintig jaar later krijgt ze erkenning in binnen- en buitenland en heeft de zangeres drie Edisons en een Gouden Harp veroverd.

De muze
Mathilde Santing schrijft zelf geen liedjes, en wordt daar in interviews vaak op aangesproken. “Ik vind dat nu niet nodig. Ik heb namelijk een gigantisch bestaand repertoire waar ik uit kan putten. En al schrijf ik zelf nog geen songs, ik voel me wel een echte muzikant, een kunstenares”, vertelt ze. “Omdat ik de vrijheid neem om mijn liedjes zelf te kiezen en er mijn interpretatie aan te geven. Ik ben een zangeres en geen product. En doe dus ook geen commerciële concessies.”
Tot haar lievelingscomponisten -  haar muzen zeg maar - behoren Randy Newman, Leonard Cohen, Janis Joplin. En uiteraard ook: Frank Boeijen.

De gedaanteverwisseling
In de loop der jaren heeft Mathilde Santing veel gedaanteverwisselingen ondergaan. Soms verscheen ze ten tonele als macha, dan weer als diva of als supervrouwelijke charmeuse. Soms met kort, blond haar; enkele maanden later met langer, bruin haar of halflang rood haar. Voor ‘Even’ blijft haar look nog een goed bewaard geheim. Eén ding is zeker: Mathilde verschijnt altijd ten tonele in een gedaante die – net als haar liedjes –haar gevoel weerspiegelt. 

De passie
Optreden voelt voor Mathilde Santing even levensnoodzakelijk dan eten en drinken. “Een optreden kan ronduit betoverend zijn. Als de muziek en mijn stem perfect samenvallen, dan is het pure passie. En muziek maken is  en blijft bij uitstek spelen. Op een podium staan, is iets onschuldigs als een slaapkamerfeestje: in pyama een kussengevecht houden. Zingen houdt me trouwens eeuwig jong. In een voorstelling kan ik het een moment een meisje van 16 zijn met een lieflijk lied, om meteen daarna een dronkemanssong te brengen.”